kasht . dasht . bardasht

فهرست روستاهای استان مازندران

 

 

شهرستان آمل

 

 

شهرستان بابل

 

 

شهرستان بهشهر

گرجی‌محله، آسیاب سر، کوهستان، تروجن (شهید آباد)، امام‌ده، عباس آباد، کنت، شهرک صنعتی، علی تپه، سارو

دامداری‌ها (مجموع چندین دامداری)، یعقوب لنگه، نمک چال، یکه توت، مهدی آباد، امیر آباد، زینود، حسین آباد، عسگر آباد، قره تپه، لله مرز

پاسند، تازه آباد، غریب محله، چالکده، رودبار یخ کش، شیرداری، گالش محله، محمد آباد، ولم

ارضت، اندرات، بادله دره، پارسا، سفید چاه، عبدالهی، یانه سر، الارزبوم، الارز، پیته نو، لند، پابند، سرخ گریوه، سنگ روج، کلیا، گت چشمه، علی آباد

پجیم، پرکلا، زلت، شیخ محله، یخ کش، بیشه بنه، کیاسر، گرنام، پارم، پچت، متکازین، پارچ، شیلر، آهنگر کلا، برماعشرستاق، جیربند، سمچول، کردمحله، لمرد، لوجنده، ولو، یارسم، جوربند، استارم، بندسر، غلامی، سنگ‌دره، فت کش، کفتر کار، کلا، کوا، ونشید، افتلت، چالو، سابق محله، عیدین، کوادره، کهنه کومه، مسیب محله

شهرستان تنکابن

تازه آباد، جیسا دانیال، جیسا خضر آباد، کراتکوتی، گرجی سرا، سلامت سرا، شهرک صنعتی، تیلورسر شرقی، تیلاکنار، دانیال، سی‌سرا، یالبندان، یالبندان سرا، اسپی رود، جیسا کلار آباد، چارز، گلور بالا، نارنج بندبن

امام دشت، پسنده علیا، سر تاکرات، سی‌بن، ولیکستان، حمزه آباد، خشکلا، حیدر آباد، طالش خیل، سجادیه، مشهدی سرا، بااوج خیل، شجاع محله، سید محله، پلنگ کلا، زیارت ور، پرچور، سرلنگا، کاظم کلا، گرداب، ماشاالله آباد، هردو ابرود، کلاکرده، دراسرا، خضر آباد

ابکوله سرکوچک، حاجی آباد، شهرک اسلام آباد، باغ نظر، ولی آباد، امین آباد، میر شمس الدین، شیرج محله کوچک

تمی جانک، خزر کنار، همت آباد، میاندج محله، شریف آباد، محمد آباد، پشت جوب، زروج محله، شبخوس کول، نورالدین محله، لشتو، بازار محله، بالا شیرود، تلوسر محله، درویش سرا، احمد سرا، پائین شیرود، رمج محله، شاغوز کله، کاسه‌گر محله، کچانک، لپاسر، برامسر، خلخال محله قدیم، رودباری کنار، علی آباد فقیه محله، فقیه محله، لات کنار، رشیدیه، واچک، مجتمع مسکونی فرهنگیان، طاهرک محله، خلخال محله جدید، گلیجان، نصیر آباد، چناربن، گراکو، خوبان رزگاه، مسلم آباد، عماریه، پس چال، تودارک، عظیمیه، شکار پشته، تنگدشت، صالح آباد، گل مجمد لنگه، پیش ششار، سورگلو، کارکوه، هاله کله، سیاه بند، شعیب کلایه، لرزبن، توکله، چلاسر، سلیمان آباد، کندسر، مازولنگاسر، میان رود، آهک چال، خشکرود، کاوه ملک، ایثارده، یوسف آباد، مهران، مرتع پیاز پشته، حاتم سرا، جل چلاسر، جلیل آباد، کتاله سرا، کرات چال، نارنج داربن، مرتع شلندان، نسام گام، لیه، ناحیه صنعتی، آخوند محله، آقا مقیم محله، جل آخوند محله، رستم پشته، سلیم آباد، چرخچی محله، رضا محله، سیف محله، ملا حاجی محله، ملا عظیم رزگاه، تقی آباد، کبود کلایه، کشکو، بالابند، حاجته، لیچ کوه، ولگ سر، دیمرون، گل زاربن، لاکتراشان، پلطان، مهاجر آباد

کاظم آباد، خشکبور، قلعه سر، لوله‌ده، مکرود، پلنگ آباد علیا، سرفقیه آباد، فقیه آباد، تمشکل، چکاده، معلم آباد، عبداله آباد، توبن، رودگر محله، بندبن، پل سرا، چالو، دینار سرا، سفیداب، کلنگه، کتسکو، کوتی بازار، کوه سر، علی آباد

تیل پرده سر، الکله، شمس آباد، پلت کله، حبیب آباد، زوار، بابولات، رود پشت، کترا، مازندران محله، مازوبن علیا، سربود، کمیلیه، طالش محله، همرود بن، دیز پشت، لات سیاه مشته

منصور آباد، کرات کله، کرف، ایکوله سر بزرگ، پسکلایه بزرگ، پلهمدشت، سنگرده، شیروان محله، مرزک، اکبر آباد، شیرج محله بزرگ، گیل محله، اشگرک، اغوزکله، استخر سر، کراجوبکنار، زمین بن، شیرج خیل، کاردگر محله، کنارور، امیر آباد، برسیبور، میانکوه محله، همش بور، تازه آباد، نعمت آباد، مازوبن سفلی، قلعه گردن، هراتبر، هم گردن، خشکرود، سیاورز، گرما پشته، ولمرود، تلو سرک، جیر سرا، صداق آباد، سلیمان محله، قاشق تراش محله، میانسرا، پردارم، کل لات، تشکون، توساکله، عزیز آباد، امام زمین، پرچین پشته، داربار، عسگری آباد، مهدی آباد، گاوپل، لتاک، مرتع مراد، اغوزکتی، پرده سر، توسا کتی، درازلات، زردکند، گلعلی آباد، کلاچ پا، نعیم آیاد، دهگاه، اسد آباد، فلک ده، لیره سر، سوای

اشکور محله، امامزاده قاسم، بالا اشتوج، بالاس، برسه، پائین اشتوج، توبن، چاره سر، خرماکله، شانه تراش محله، کلشیم، گلستان محله، پلطداربن، عسل محله، میانکوه حسین آباد، میانکوه سعادت، نرس، نوشا، نیل کلایه، هلوکله

آش محله، پلط هاله، سربالان، جیربالان، خانیان، داس دره، ذلم، سر اسبی لات، سر پل، سرواش پشته، راور، ورزمین، هلوان بالا، هلوان پائین، یاندشت بالا، کترولات، ارود، درجان، سرن، سلچ انبار، شهرستانک، قاضی محله، کرن، حرآباد، مران، مزرعه اشتیاس، میان رود، یوج

شهرستان چالوس

ازار، چلاجور، دیمو، سرکا، سمای، کلنو سفلی، لرگان، لورچال، راوه، بنفشه ده، بیری، سنار سفلی، سنار علیا، نرگیسان، دریاچه ولشت، کلنو علیا، خشکدره، سنگ سرک، سیرگاه، شهری، گوهرکلا، گوی‌تر علیا، گوی‌تر سفلی، به کله، پردن گون، کلارک، گل کاه، اغوزداربن، برار، بلبل کوه، حریث، شهرستان، گلامره، کنس مال، گرمابک

مکارود، واحد، بازارسر، پیشنبور، پیمبور، طائب کلا، شکرکوه، عثمان کلا، کردیچال، کلمه، کوهپر، والت، اویجدان، پی قلعه، تلوچال، تبرسو، کردمحله، لش‌سر، اطاق سرا، اکاپل، طوبدره، ونداربن، دامداری صفاریها

رزان، سیدکلا مسر، ماسال، متکا رودبار، مراد چال، میانک، میچکار، اشکارلت، اشیر، باندر سفلی، باندر علیا، پنجک، کریم آباد، کل پشت، میجلار، ولشت، لیکر، بیجده نو، تله، چال زمین، ده شهر، دهنار، سرچشمه، طویر، فشکور، کتیر، کنس دره، مرس، مکار، ناتر، صیدخانه سر، پی رجه، لاروسر، الیت، انگوران، پولاد کوه، پولاد کوه‌سر، چهار باغ، دلیر، ساتره، گیجان، مچر، نوکرس، واسپول، پل اوشن، مکارود، لارک، پل زنگوله، دزد بند، سیاه بیشه، کلارک، ورکلا، ولی آباد، هریجان

ایشبن علیا، ایشبن سفلی، بورسر، علوی کلا، اکبر آباد چالوس، سلیم آباد، گرامجان، فرج آباد، شهرک صنعتی خمینی، تازه آباد، تجنکلا سفلی، حسین آباد سفلی، عرب خیل، علی آباد چالوس، مهدی آباد، تجنکلا علیا، حسین آباد علیا، زوات غرب، زوان شرق، مازو پشته، دارکلا علیا، مجتمع مسکونی شهید توبا ابراهیمی، شهر آرا، اشکار دست، اکبر آباد بالا، اکبر آباد پائین، پل کرات، چنس، سر چشمه، سینوا، طلاجو، محمد آباد، سینوا چشمه

آهنگر کلا، میانکی، شهرک نمک آبرود، کیاکلا، مسده، نورسر، هیچرود، محمد حسین آباد، اوجاکله، دلگشا، هرطه کلا، اکبر آباد، چاخانی، سنگ وارث، امامرود، دوجمان، عباس کلا، پیچده، سیب ده، کریم آباد، کلاچان، گیل کلا، نجار کلا، نعمت آباد، سرداب رود، میانده، شهرک شهید رجائی

شهرستان رامسر

ارمو، جنت رودبار، جیرود، چورته، دراز زمین، دره دم، زروسرا، سرمشک، نمکدره، گریکش، تلیج کوه، سده، گرکش، لیگاه، اغوزکتی، اکراسر، ایزکی، بزشی محله، پلهم جان، گراسماسر، کردخیل، گلین، لیماکده، ولنگان، چاک، توله‌سر، سرای دشت

اربه گله، پلسه، دوجه گنه، راش پشته، سرلیماک، سنگ پشته، کش گرما، گاولیماک، گوگین، لرگ دشت، لیماک لام، ونه کوه، جلمه، کوی پریان، گهواره پشت، بصل کوه، چالکرود، شادمراد محله، کلایه بن، لوسر، لات محله، اسیابسر، راجوب، شستا، بهار پشته، پیاز کش، جلو، دال خانی، سرکوسرا، طالش سرا، گل چیگی، لرسانور، لاتی، ازارچال، بالا جلو، طلارسر شرقی، طلارسر غربی، کانگ‌سر، لتر، لترنسا، مازوباغسر، گالش محله، لیماک

حسن سرا، سفیدتمشک، گوهر سرا، لپاسرک، دریا پشته، سیاسان، کلک، کلیج کوه، لیماکش، اسالم دشت، شاد منصور محله، طالش محله فتوک، استل کنار، تازه پتک، تنگ دره غربی، توبن، داق لنگه، دیسر، رنگا پشته، کرکتک، کهنه پتک، ولسیالم، پس کرات، بالاجیر کوه، بامسی، پایین مازو، جواهرده، چوتک، چوکاسرا پشته، درمود، دولمه، سلمل، سوته، فیلدم، کنار رود، متکوه، نیدشت، واچکلایه، ولگام لم، زروک، اشکه تچال، جیر چابک، ترمک، چابک، رشولنگه، عسل پشته، کرات کله لو، کلالم، گاورمک، لاتدیسر، مازولنگه، مدک، مهرمیجه، میان لات، دم سرا، کلاکولی

تمل، سپارده، کیت، یازن، افی، اکنه، کلایه، لج، میج، نارنه، نداک

شهرستان ساری

نوشتار اصلی: فهرست روستاهای شهرستان ساری

 

شهرستان سوادکوه

بازیرکلا، حاجی کلا، برنجستانک، بشل، مهدی آباد، یاغکوه، پادگان شهید یونسی، آهنگر کلا، شیرجه کلا، کلیج خیل، نو آباد، ناحیه صنعتی اسلام آباد، ابدنگسر، اندارکلی، تپه سر، چاکسر، ملفه، رضا آباد، چالی

دهکلان، شارقلت، عالمکلا، مرزیدره، لودشت، بورخانی، چاکسرا، کفاک، لفورک، نفت چال، اسبوکلا، امیرکلا، حاجیکلا، گالش کلا، گشنیان، میرارکلا، افراسی، پاشاکلا، تمر، درزیکلا، کالی کلا، اغوزبن، اوبن، غوزک رودبار، ریکو، رئیس کلا، سنگسی، امام کلا، خرکاک

اساس، استخر سر، درکارودبار، میارکلا، نوسره، ازان ده، البن، ازود، شورمست رودبار، طالع رودبار، شورمست، طالع، خشک دره، فلورد، کالیم، لمرز، للوک، پادگان آموزش دواب، اسد آباد، ارژنگ رودبار، ارفع ده، پایین دواب، بالا دواب، دهخدا، پشتگل، پل پا، پیت سرا، ذال دره، سفید دارگله، سنگ سرگ، سیمت، کمر پشت، وسیه سر، مالی دره، اترکله، گرزین خیل، زیارت سر، چاپارخانه، وندچال، اسه، انارم، ده میان، رجه، اریم، امافت، بایع کلا، برنت، خرج، سرچلشک، کرمان، کنگلو، ملرد، ورپی، سرتنگه، باغ سرهنگ ملکی، کوه استل، اوریم، اوریم رودبار، ورسک، ایستگاه دوگل، شوراب، شورکچال، باغ سرخ آباد، تاسیسات شرکت نفت

جوارم، خواجه کلا، کارسالار، کتیج کلا، معدن زیراب، وچاد، چایرون بالا و پائین، سید آباد

پارسی، کلاریجان، شیردره، کارمزد، کریکلا، لله بند، ممشی، شرکت صنعتی معدن تاریک دره، ارات بن، اوات، پالند، تیلم، زنگیان، شش رودبار، شیرکلا، کاکرون، گررودبار، مومچ خیل، پندرم، مرجونه سر، اسپو کلا، انند، چرات، دراسله، بارنگنان، سرین، اسپرز، سوادرودبار، گلیان، لرزنه، لیند، لاکوم، بارنیگنون، واله، وسیه کش، پیشین واله، گرم خانی، شهریار کلا

اتو، ززول، سوخته سرا، لاجیم، ولیلا، امیرکلا، بهمنان، پاشاکلا، پیرنعیم، سنگنیشت، سی پی، کچید، لولاک کسلیان(2روستا)، مته کلا، ولوکش

شهرستان گلوگاه

ریحان‌آباد، لمراسک، تیرتاش، سراج محله

سنگ یابسر، قلعه پایان، مهدیرجه، ولمازو، شرکت کشاورزی

تیله‌نو(پیتال)، نصرت‌آباد، مصیب محله، نیالا، هم‌چان، اوارد، رمدان، اغوزدره، بارکلا، چین پارچ، دهی، کلکت، لت‌کومه، وزوار، ویوا

خورشیدکلا، نظام محله(مخ فنی)، تپه

شهرستان محمودآباد

چاک‌سر، حاجی‌کلا سفلی، درویش‌آباد، حاجی‌کلا علیا، زنگی‌کلا علیا، افراسرا، زنگی‌کلا سفلی، اسلام محله، گل محله، سیرجارون، احمدآباد کلیج سفلی، احمدآباد کلیج علیا، علویکلامبر، کنس مرز، میرده سفلی، میرده علیا

چهارافرا، رودپشت، کلمرز علیا، عزت‌آباد، اردوگاه نیروی هوایی، بیشه‌کلا، دریاسر، علمده غربی، علمده شرقی، سیاه‌کلا، معلم‌کلا، ملاکلا، مجتمع مسکونی خانه دریا، ابوالحسن‌آباد، تازه‌آباد، زرداب، عبداله‌آباد، فرامده، کلوسا، وازیک، ولم علیا، افراتخت، اورطه‌دشت، اسداله‌آباد، اسکنده، علی‌آباد

ترسیاب، سیارکلا، جونی‌کلا، گالش‌پل، خوردونکلا، گیلاپی، کهلوکاج، تشبندان، شومیا، تلارم، قصاب‌کتی، گلیرد، کلوده، میرعلمده، بولیده، سنگ‌کتی، کرچک نوایی، اسلام‌آباد، حسن‌آباد، عشق‌آباد، کرچک لاریجانی، زنگی‌کلا، ناصرآباد، بائوده سفلی، بائوده علیا، آهنگرکلا

مجتمع مسکونی نفت، اهلم، تجنکنار، خشت‌سر، برجنده، شرفتی، شورستاق، ازادمون، بونده، یوسف‌آباد

حرب‌ده، ارم، ارمک کلا، اهی محله، میان کلمرز، جوراکلا، متوریج، یم‌چی، سیاه رودسر، مجتمع مسکونی ساحل مهر، خط اهی

شهرستان نکا

گلبستان، زرندین سفلی، اومال، بریجان، ولیجی محله، قلعه‌سر علیا، زرندین علیا، سه‌کیله، کوهسارکنده، اوکرکا، بندبنی، خرمچماز، درویش خلک، دواب، رمدان‌خیل، گرگنج، لاک تراش، گلورد بزرگ، گلورد کوچک، للرد، یعقوب محله، کارکم

پلاژ ارتش، دنگ سرک، شیلات گهرباران، نوذرآباد، تازه‌آبادکلا، بایع‌کلا، خورشید، اطرب، بهزادکلا، شهاب الدین، طوس‌کلا، ولاشد، امامیه، ولاشد پائین، تازه‌آباد بستان‌خیل، سیاوش‌کلا، گیل‌آباد، نیم چاه، الوکنده، حاجی محله، اسماعیل آقا مله، دوقانلو، چمان، نودهک

آجند، اسکاردین، دوراب، گل‌چال‌سر، ملیج گاله، نداف‌خیل، چوپان بنه اجند، درزی محله، خانه‌سر، شوراب‌سر، کلت، کمیشان، گل‌خبل، لاک تراشان، میان گاله، چناربن، چالوپل، ابلو

اریم، استخر پشت، ایویم، بجت، حسین‌آباد، درم، درزی‌کلا، سارم، شیت، چرمی، سوچلما، سیکا، کفرات، مرس بزرگ، مرس کوچک، ارم، اسماعیل محله، تلم، رودبار محله، سفیدکوه، سنگر، کچب محله

چلمردی، هیرآباد، درویشان، کرداب، پوروا، سفل میان، ملاخیل پوروا، شیرکلا، لایی باسند، آب‌چین، ارژک، زیارت‌کلا، کفکور، محسن‌آباد، ملاخیل لایی، واودین، سورک، سوته‌خیل، کلارودبار، لایی رودبار، برمازارم رود، فریمک، ولادیمه، اکرد، چمازده، چناربن، سیدخیل، ولامده، درمزار، زنگت علیا، زنگت سفلی، لترگاز علیا، لیمونده، بادابسر، بندبن، تجرخیل، حسین‌آباد، لترگاز سفلی، زروم، نوده، ورفام

شهرستان نور

انگرود، اوز، اوزکلا، پیچده، پیل، کلاک علیا، کلاک سفلی، میناک، ناحیه، نیکنام‌ده، نسن، الیکا، دونای سفلی، دونای علیا، کلاونگاه، کمربن

تترستاق، کرسی، شرکت گچ نور، شرکت زرینه، رزن، ایوا، نچ، اطاق سرا، ایل، تاکر، کلا، ولاشید

بل، زرین کمر، ورازان، چل، دویلات، سادات محله، مرتع گهان‌لا، مزید، حطر، مرج، یالرود، خجیرکلا، کام، یاسل، یوش، بردون، بطاهرکلا، سراسب، کمررود، کلیک

اغوزکتی، خطیب‌کلا، دیزنکلا، سادات محله، کیاکلا، ملامحله، ملاکلا، به‌بنک، خورتاب وردبار، رئیس‌کلا، کرجی

جلیکان سفلی، جلیکان علیا، قاسم‌آباد، بلویج، خطیب‌کلا، دارکلا، رمشی، قلعه‌کتی، ورازده سفلی، بریکلا، توران‌کلا، رزک، شیرکلا، معصوم‌آباد، نرگس‌کتی، باریکلا، بوته‌ده، تسبیح‌کلا، کنس پا، کیاب‌سر، ورزاده علیا، ناپلار، شهرک امام خمینی، امیرآباد، بنفشه‌ده، سنگ‌تاب، کچلده، گیلان‌ده، انگنارود بالا، سعادت‌آباد، افراده، ایرکا، میرنا، انگتارود پائین، تنه رز، حاجی‌کلا، ولیرکان، انبارده، علی‌آباد، فولادکلا، هم صفا

صیدکلا، مرداب، نعمت‌آباد، اسپی‌کلا، کردآباد، چمازکلا، سنگین‌ده، طالب‌آباد، مغان‌ده، نانواکلا، اناده، سنگ چالک، شیخ علی‌کلا، عباس‌کلا، عبدل‌ده، آهودشت، باغبان‌کلا، مرزنده، سالده سفلی، سالده علیا، شهربند، کرات‌کتی، جورند، رودبارک، گزناسرا، وازتنگه، واز سفلی، واز علیا، لاسکوتی

پیمط، خرم‌آباد، تیرکده سفلی، تیرکده علیا، زرین‌کلا، هندومرز، شهرک دریاشهر، تاشکوه سفلی، حسین‌آباد، گلندرود، تاشکوه علیا، تاشکوه سفلی، توسکا، کاسگر محله، کردمحله، چاله سیاه، درویش‌کلا، ازیر، اشکنار، میان رودبار، وازک، دونکوه، کپعلیا، هلوپشته، پس‌پرش، سنگ‌نو، کالج، کدیرسر

سیاه‌کلا، رستم‌رود

حاجی‌آباد، نصرت‌آباد، کاردگرکلا، کلین خونی، هردورود، واتاشن، سد خاکی الیمالات، ارویج‌کلا، ایزخورده، خوریه، سرکاج، ناتل، دارجار، سلیاکتی، گندیاب بالا، زکی‌آباد، افراسیاب‌کلا، انارجار، شهرکلا، عباسا، گندیاب پائین، مجتمع مسکونی شهرک آزادگان

شهرستان نوشهر

بسطام، پل‌ذغال، حسن‌آباد، دواب کجور، ساروس، کانی، لله بیجار، تیرس، سنگ‌جار، حیرت، عالیدره، کنیس، کندیس‌کلا، لشکنار، چتن، دشت‌نظیر، ناصرآباد، لعل تازه‌آباد، خورشیدآباد، هزارسم، نپر، سمای، فیروزآباد، کندوسر، کی‌کوه، منجیر

ترخانلش، فیروزکلا سفلی، فیروزکلا علیا، برکن، بین، کلیک، کهنه‌ده، کدیر، شهرک صنعتی کجور، کجور، چمرکوه، انگیل، پی چلو، خاچک، سریوده، لیگوش، هزارخال، انگاس، شاه ناجر، صالحان، کنگر، نیتل، واشکن

گتکش، استانک‌رود، خوشل، اسلام‌آباد، کیاکلا، کینج، دلسم، ویسر، پول، نیمور، اویل، چناربن، چورن، سجار، کشکک، کوهپر سفلی، کوهپر علیا، لاشک، پیده، زانوس، کندلوس، گیل‌کلا، لرگان، مونچ، نیچکوه، میرکلا، اطاق‌سرا

چیلک سفلی، دزدک، چیلک علیا، حوض‌کتی، کهنه‌سرا، حمزه‌ده سفلی، حمزه‌ده علیا، ملکار، چلندر، سنگ سرا، اندرور، علی‌آباد عسگرخان، تسکاتک، دیزرکلا، ملاکلا، ارودوگاه نیروی دریایی، پارک جنگلی سی‌سنگان، پیکلا، تاج الدین‌کلا، صلاح الدین‌کلا

شریعت‌آباد، شکری‌کلا، کردی‌کلا، کورکورسر علیا، هلستان، بهجت‌آباد، کشک‌سرا، تازه‌آباد، خیرسر، سنگ تجن، نیرنگ، موسی‌آباد، شهرپشت، آبندانک، علی‌آباد میر، درزی‌کلا، شمع جاران، شب خسکاج، لتینگان، سنگتو، امیرورد، خیرودکنار، سیدعلی کیاسلطان، بندپی، نجارده، مزگا

پاشاکلا، خضرتیره، نارنج‌بن، ونوش، علیوکلا، عزت، منوچهرکلا، میانک، وازیوار، بازیارکلا، بنجکول سفلی، حسن‌آباد، سیاه‌رود، فراشکلا سفلی، فراشکلا علیا، نوده، ویلاشهر

 

+ نوشته شده در  شنبه هشتم بهمن 1390ساعت 10:57  توسط گروه کادابر  | 

کدام گیاه برای کدام بیماری؟

گیاهان مختلف دارای خواص زیاد و متفاوتی هستند، با این حال خوب است بدانیم که برای هر بیماری یا مشکل خاص، چه گیاهانی مفیدتر است.

اما این بدان معنا نیست که آن ها را به صورت خودسرانه و به مقادیر زیاد دریافت نماییم. پروفسور روگر بیارد، پژوهشگر دانشگاه آدلاید می گوید: بسیاری از ترکیبات گیاهی می ‌توانند حاوی غلظت ‌های کشند‌ه‌ ای از آرسنیک، جیوه و سرب باشند. این مواد ممکن است سبب بروز بیماری های جدی و یا حتی منجر به مرگ مصرف کننده شوند، به ویژه اگر در مقادیر بسیار زیاد مصرف شده و یا به جای خوردن، تزریق شوند.

نکته ی قابل ملاحظه ی دیگری که لازم می دانم آن را عنوان کنم این است که گیاهان دارویی مختلف را با توجه به توصیه‌ های اطرافیان و دوستان و بدون هیچ گونه مطالعه و آشنایی مصرف نکنید و استفاده از این گیاهان بهانه ای نباشد که در دوران بیماری، درمان اصلی خود را به تعویق بیندازید و از خوردن داروهایی که پزشک تان تجویز کرده است، فاصله بگیرید.

این تقسیم بندی برگرفته از کتاب گیاهان دارویی و گیاه درمانی آقای دکتر محمد حسین صالحی سورمقی، دانشیار دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی تهران می باشد.

 

گیاهان دارویی آرام بخش، ضد افسردگی، مقوی اعصاب و محافظ اعصاب

اسطوخودوس، بابونه، بادرنجبویه، بهارنارنج، جوی دوسر، جینسینگ، جینکو، چای، رازک، ریحان، زردچوبه، زعفران، سنبل الطیب، علف چای، کرفس، گل رنگ، گل ساعتی، گل گاوزبان، نعنا فلفلی و نعنا قمی.

گیاهان دارویی ادرارآور

بومادران، جعفری، چای، ذرت، قره قات، علف چای، کدوتنبل، کرفس، گزنه، گل رنگ، گل گاوزبان، لیموترش، مرزه، همیشه بهار و هویج.

گیاهان دارویی افزایش دهنده ی قوای جنسی

انیسون، بادام زمینی، توت فرنگی، پنج انگشت، جعفری، جینسینگ، رازیانه، ریحان، زردآلو، زعفران، سیر، شاه تره، شنبلیله، فلفل، کرفس، گردو، گشنیز، نعنا فلفلی، نعنا قمی، همیشه بهار و هویج.

گیاهان دارویی استروژنیک و ضد استروژن (تنظیم کننده اختلالات هورمونی)

پنج انگشت، رازک، رازیانه، کتان.

گیاهان دارویی شیرافزا

انیسون، بادام زمینی، پنج انگشت، رازک، رازیانه، ریحان.

گیاهان دارویی ضد آلرژی (ضد حساسیت)

انگور، بادرنجبویه، خارمریم، دارچین، زردچوبه، شاه تره، نارنج

گیاهان دارویی ضد آلزایمر

اسطوخودوس، اکلیل کوهی، انگور، بادرنجبویه، جینکو، چای، ریحان، کرفس، مریم گلی

گیاهان دارویی ضد اسهال

اوکالیپتوس، به، بومادران، چای، دارچین، سیب، گون، ماست، مرزه

گیاهان دارویی ضد اکسیدان

آویشن، انگور، اکلیل کوهی، بابونه، بادام زمینی، توت فرنگی، جعفری، جین سینگ، جینکو، چای، خارمریم، ریحان، زردچوبه، زعفران، زنجفیل، زیتون، سویا، فلفل، قاصدک، قره قاط، علف چای، کدوتنبل، کرفس، کنگرفرنگی، گردو، لیموترش، مرزه، مریم گلی، نارنج، نعنا فلفلی، هویج.

گیاهان دارویی ضد تعریق و عطش

فلفل، لیموترش، مریم گلی، مرزه.

گیاهان دارویی ضد درد و التهاب

اسطوخودوس، اکلیل کوهی، اوکالیپتوس، بومادران، جعفری، خارمریم، زنجفیل، فلفل، قره قاط، علف چای، کرفس، گل رنگ، مرزه، همیشه بهار

گیاهان دارویی ضد سرطان

انگور، پیاز، توت فرنگی، جین سینگ، جینکو، چای، زردچوبه، سویا، سیر، فلفل، علف چای، کرفس، گون، ماست، مرزه، همیشه بهار، هویج.

گیاهان دارویی ضد سم

اکلیل کوهی، زیتون، سیر، فلفل، قاصدک، لیموترش، نعنا فلفلی.

گیاهان دارویی ضد میکروب، ضد قارچ و ضد ویروس

آویشن، انگور، اکلیل کوهی، انیسون، اوکالیپتوس، بادرنجبویه، بارهنگ، بومادران، پیاز، پنج انگشت، جعفری، چای، حنا، دارچین، رازیانه، زردچوبه، زنجفیل، سرخارگل، سیر، عسل، فلفل، قره قاط، علف چای، کرفس، گردو، گشنیز، گل رنگ، ماست، مرزه، نعنا فلفلی، نعنا قمی، همیشه بهار

گیاهان دارویی قاعده آور

اسطوخودوس، اکلیل کوهی، انیسون، بابونه، بومادران، پنج انگشت، جعفری، رازک، زعفران، خارمریم، کرفس، گل رنگ. 

گیاهان دارویی کاهش دهنده اسید اوریک

اسفرزه، بارهنگ، جعفری، جو دو سر، زیتون، سرخ ولیک، کرفس، نارنج، هویج.

گیاهان دارویی کاهش دهنده ترشح شیر

جعفری، مریم گلی، هویج.

گیاهان دارویی کاهش دهنده قند خون

اسطوخودوس، اوکالیپتوس، پیاز، جو، جین سینگ، زیتون، سیر، شنبلیله، قاصدک، کدوتنبل، کرفس، کنگرفرنگی، گردو، گزنه، گشنیز، هویج.

گیاهان دارویی کاهش دهنده میل جنسی

رازک، مریم گلی، نعنا فلفلی.(همان طور که مشاهده می کنید نعنا فلفلی و خیلی از گیاهان دیگر هم در کاهش و هم در افزایش یک مورد خاص دیده می شوند، این مساله به این دلیل است که این گیاهان خواص تعدیل کننده دارند، مانند انگور که هم خاصیت لاغر کنندگی دارد و هم خاصیت چاق کنندگی.)

گیاهان دارویی محرک سیستم دفاعی بدن

آویشن، انگور، بابونه، بارهنگ، جو دو سر، جین سینگ، ختمی، زردچوبه، سرخارگل، سیر، قره قاط، مریم گلی.

گیاهان دارویی مسهل

انگور، اسفرزه، بادام، توت فرنگی، ختمی، زیتون، سنا، صبر زرد، کتان، کرچک، گون.

گیاهان دارویی موثر بر بهداشت و سلامت پوست

آواکادو، آویشن، اسیدهای گیاهی، انگور، بابونه، بادام، بادام زمینی، پنیرک، توت فرنگی، جو دو سر، حنا، خارمریم، ختمی، زیتون، شنبلیله، شیرین بیان، شاه تره، صبرزرد، عسل، گزنه، ماست، همیشه بهار، هویج.

گیاهان دارویی موثر بر اختلالات دستگاه تنفس

آویشن، اسفرزه، اوکالیپتوس، بارهنگ، بومادران، پنیرک، پیاز، جو، جین سینگ، جینکو، چای، ختمی، زردآلو، سیب، سرخارگل، شیرین بیان، عسل، فلفل، گل گاوزبان، مرزه، نعنا فلفلی، نعنا قمی.

گیاهان دارویی موثر بر قلب و عروق(کاهش چربی، کاهش کلسترول، کاهش فشار خون و موارد دیگر)

آواکادو، آویشن، اسفرزه، اکلیل کوهی، انگور، بابونه، بادام زمینی، بارهنگ، پیاز، جعفری، جو، جین سینگ، جینکو، چای، زنجفیل، زیتون، سرخ ولیک، سویا، سیب، سیر، شنبلیله، فلفل، قره قاط، علف چای، کتان، کدو تنبل، گزنه، کنگر فرنگی، گردو، گشنیز، گل رنگ، گل گاوزبان، لیموترش، ماست، نارنج، همیشه بهار، هویج.

گیاهان دارویی موثر بر دستگاه گوارش(ضد درد، نفخ و اسپاسم، ضد یبوست، مقوی و محرکه هضم)

آویشن، اکلیل کوهی، انیسون، اسطوخودوس، بابونه، بادرنجبویه، بومادران، به، توت فرنگی، پیاز، جعفری، جو دو سر، حنا، دارچین، رازک، رازیانه، ریحان، زردآلو، زردچوبه، زعفران، زنجفیل، سیر، شیرین بیان، عسل، علف چای، فلفل، قاصدک، قره قاط، کرفس، کنگر فرنگی، گشنیز، گل ساعتی، گل گاوزبان، گون، لیموترش، مرزه، مریم گلی، نارنج، نعنا فلفلی، نعنا قمی، همیشه بهار، هویج.

گیاهان دارویی موثر در اختلالات کبدی

انگور، انیسون، جعفری، چای، خارمریم، زردچوبه، سویا، سیر، شاه تره، قاصدک، کنگرفرنگی، گیاه رنگ، نارنج.

گردآوری: مریم مرادیان نیری – کارشناس تغذیه تبیان

 

+ نوشته شده در  جمعه هفتم بهمن 1390ساعت 18:45  توسط گروه کادابر  | 

 گیاهان دارویی، گیاه هوم


تاریخچه پزشكی و درمان در ایران به دوران آریایی، در حدود 7000 سال قبل از میلاد مسیح بر می گردد و نیز نخستین نوشته ها و نسخه های به دست آمده از گیاهان دارویی در تمدن های مهم دنیا نظیر ایران باستان، مصر، خاورمیانه، یونان باستان، هند و چین به 3000 سال قبل از میلاد بر می گردد.


دوران ما قبل اسلام

نخستین پزشك آریایی به نام تریتا یا آترت نام داشت كه از دیدگاه زرتشت و اهورا مزدا شخصی بود پرهیزكار، دانا، كام كار، توانا كه برای نخستین بار، ناخوشی، تب و زخم نیزه را بازداشت. نام تریتا نه تنها در فرهنگ ایرانی بلكه در هندوستان نیز به عنوان اولین پزشك آریایی معرفی شده است. تریتا به عنوان نخستین پزشك و جراح آریایی با گیاهان و خواص آن ها آشنایی فراوان داشت. او برای درمان بیماری ها از عصاره های گیاهانی كه خود استخراج می كرد، استفاده می نمود.

از سایر نام داران آریایی در این عرصه می توان جمشید یا یما، فریدون یا تئا و غیره را نام برد. یما و تراتااونا از نخستین كسانی بودند كه در ایران باستان توانستند بیماران دچار مشكلات پوستی، استخوانی و دندانی را از افراد سالم تشخیص دهند.

پیامبر تمدن آریایی تاكید زیادی بر حفظ و بقای گیاهان كرده است. در این تمدن قدیمی ایرانی دو گیاه "مورد و انار" مقدس بودند و همواره در بین مردم از ارزش والایی به دلیل سلامت انسان و محیط زیست برخوردار بوده اند.

زعفران قاینات(2)

در تمدن ایران باستان در كتیبه های مربوط به زمان هخامنشیان، از زعفران به عنوان گیاه دارویی با خواص و كاربرد بسیار فراوان یاد شده است.

نخستین نوشته ها و نسخه های به دست آمده از گیاهان دارویی در تمدن های مهم دنیا نظیر ایران باستان، مصر، خاورمیانه، یونان باستان، هند و چین به 3000 سال قبل از میلاد بر می گردد. در این آثار نام گیاهان دارویی مانند درخت میر، كرچك و سیر به وفور به چشم می خورد، هم چنین سایر تمدن ها مانند بابلیان، مادها، آشوریان و طب اسلامی مهد آغاز شروع پیشرفت ها در زمینه علم داروسازی گیاهی است.

دو كشور پهناور چین و هند هم چون ایران از پیشگامان طب سنتی و داروسازی گیاهی بوده اند. اولین آثار كشف شده از چین در زمینه گیاهان دارویی، نوشته ای است به نام شینون مربوط به حدود 2800 سال قبل از میلاد مسیح كه در آن حدودا 1000 گونه ی دارویی شرح داده شده است. یكی دیگر از نقش های گیاهان دارویی و نیروهای ماوراء طبیعت در شفاء و افزایش طول عمر انسان مربوط به 2000 ( سال) قبل از میلاد مسیح در كشور هند می باشد.

وسعت و تنوع آب و هوایی در كشورهای ایران، چین و هند منجر شده است تا این مناطق از لحاظ تعداد و تنوع گونه های ارزشمند دارویی در دنیا از جایگاه خاصی بر خوردار باشند به گونه ای كه تا كنون صدها گونه گیاه دارویی با خواص بسیار موثر نظیر گیاهان دارویی و گیاهان ادویه ای مانند فلفل سیاه، شاه دانه، زعفران، زیره، شیرین بیان، خشخاش، جوز هندی، كرچك، كنجد، الئوورا یا صبر زرد، جین سینگ چینی، چای چینی و.....را به دنیای امروز معرفی كرده اند.

گیاهان دارویی

دوران اسلامی

پس از تحول عظیمی كه با آثار توسط بقراط پدر علم طب و شاگردش جالینوس طی سا ل های چهارصد و شصت تا دویست قبل از میلاد مسیح رخ داد، روش های درمانی بر اساس طب مزاجی جایگزین سحر و جادو و خرافات شد. برخی از دانشمندان و نویسندگان معتقدند كه این تحول بزرگ در یونان باستان الهام گرفته از طب ایران باستان بوده است و مكتب طبی زرتشت خیلی زودتر از طب یونانی به وجود آمده بود. آن گونه كه جنگ های میان ایرانیان و یونانیان منجر شد تا آثار طبی بقراط و سایر دانشمندان به دست ایرانیان بیفتد و اولین مدرسه به نام جندی شاپور تاسیس شود. پس از ورود سپاه اسلام به ایران، این مدرسه به عنوان بزرگ ترین مركز تعلیم پزشكی در سر تاسر ممالك اسلامی درآمد.

در این زمان كه یكی از طلائی ترین ادوار علم پزشكی در ایران است. دانشمندان بزرگی چون "ابوریحان بیرونی، زكریای رازی و ابوعلی سینا" پا به عرصه گذاشتند. آن ها توانستند در مدت كوتاهی، پیشرفت های چشم گیری، در جهان طب به وجود آورند.

كتاب قانون یكی از معروف ترین آثار پزشكی دنیا، از ارزشمندترین منابع قدیمی طب سنتی است كه ابوعلی سینا پزشك و فیلسوف ایرانی آن را به رشته تحریر در آورد. او در این اثر گران بها 811 داروی گیاهی و خواص مهم درمانی آن ها را معرفی كرده است. با كمال افتخار در حال حاضر اثر این دانشمند بزرگ ایران زمین به عنوان یكی از منابع مهم در دانشگاه های پزشكی سراسر دنیا، مورد تدریس و مطالعه قرار می گیرد.

گرایش عمومی به استفاده از داروهای گیاهی و به طور کلی فرآورده های طبیعی در جهان به ویژه در سال های اخیررو به افزایش بوده است .مهمترین علل این گرایش را می توان اثرات داروهای شیمیایی از یک طرف و ایجاد آلودگی های زیست محیطی از سوی دیگر دانست.  

گیاهان دارویی

گیاهان دارویی در ایران

در ایران که یکی از هفت کشور آسیایی است که بیشترین گیاهان دارویی را دارد این گرایش وجود داشته است و در سه دهه گذشته شاهد روند رو به رشد مردم در زمینه استفاده از این داروهای گیاهی و احیای طب سنتی هستیم.

براساس آمار موجود در کشورمان نیز بیش از 130 نوع داروی گیاهی وجود دارد و منشا اصلی آن ها گیاهان هستند.

جایگاه داروهای گیاهی از یک سال پیش در کشور با تحولات علمی- تخصصی نظام مندتر شده است. تشکیل ستاد گیاهان دارویی و طب ایرانی، تاسیس دانشکده طب سنتی، ایجاد درمانگاه ها و مراکز تحقیقاتی و آموزش تخصصی گروهی از پزشکان و داروسازان نمادی از تحول و نظام مندی نسبت به جایگاه طب سنتی ایران و درمان دارو گیاهی است.

امروزه تخمین زده می شود که 75 هزار گیاه دارویی در سراسر جهان وجود داشته باشد و تاکنون 5000 داروی گیاهی توسط صنایع دارویی جهان ساخته و به بازار عرضه می شود .

این بخش از منابع طبیعی قدمتی همپای بشر دارند و یکی از مهمترین منابع تامین غذایی و دارویی بشر درطول نسل ها بوده اند.

طبق برآوردها در حال حاضر 750 هزار گیاه گل دار یا دانه دار در زمین یافت می شود و تاکنون 300 هزار گیاه در جهان شناسایی شده اند .

قاره آمریکا با دارا بودن 138 هزار گونه گیاهی از جمله منابع غنی گیاهان در جهان است و این در حالی است که قاره آسیا دارای 123 هزار گونه گیاهی است. در بین کشورهای آسیایی بیشترین تعداد و تنوع گونه ها متعلق به کشور های چین، اندونزی، هند، برمه ، تایلند، مالزی و ایران است .

در حال حاضر استفاده از گیاهان دارویی در موارد مختلف همچون طب کنونی، طب سنتی یا بهتر بگوییم طب مزاجی یا طب اخلاطی کاربرد دارند.

در ایران نیز گیاهان دارویی متنوعی وجود دارد که به اعتقاد بسیاری از پزشکان و کارشناسان علوم گیاهی می توان از آن ها در چرخه درمان استفاده کرد و بر ای مثال گران ترین گیاه جهان یعنی زعفران در ایران می روید.

گردآورنده- معصومه آیت اللهی

بخش تغذیه و سلامت تبیان


منابع:

كتاب: گیاهان دارویی و معطر، شناخت و بررسی اثرات آن ها، تالیف دكتر عبدالله قاسمی

سایت ساوه سرا

موسسه پژوهشی درمانی احیاء طب جامع ایرانیان

محبوبه آذرخیل-

+ نوشته شده در  جمعه هفتم بهمن 1390ساعت 18:30  توسط گروه کادابر  | 

گیاهان دارویی

 


گیاهان دارویی گیاهانی هستند که یک یا برخی از اندام‌ های آن ها حاوی ماده ی موثره‌ است. این ماده که کمتر از یک درصد وزن خشک گیاه را تشکیل می ‌دهد، دارای خواص دارویی موثر بر موجودات زنده ‌است. همچنین کاشت، داشت و برداشت این گیاهان به منظور استفاده از ماده ی موثره ی آن ها انجام می ‌گیرد.


در ادامه شما را با خواص چند گیاه دارویی آشنا می کنیم. ولی به خاطر داشته باشید که در مصرف گیاهان دارویی نیز نباید زیاده روی کنید.

 

باباآدم ؛ درمان کننده بیماری‌ های پوستی

محمد صالحی سورمقی، عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران درباره ی این گیاه می گوید: باباآدم یکی از گیاهان دارویی است که از ریشه آن برای درمان بیماری ‌های پوستی استفاده می ‌شود که مصرف آن به شکل موضعی یا خوراکی است. ریشه‌ ی باباآدم، ضد میکروب، ضد تومور، ضد تب، ادرارآور، کاهش ‌دهنده ی قند خون و معرق است.

از گیاه باباآدم فرآورده ‌های‌ ضدشوره، تقویت موی سر، تمیز کننده‌ های پوست و مواد آرایشی - بهداشتی تهیه می ‌شود.

در ایران از این گیاه محصول صنعتی ساخته نشده است و به شکل سنتی تهیه می ‌شود.

 

بادرنجبویه؛ مفید برای اعصاب

گیاه بادرنجبویه سال ها است که توسط پزشکان مشرق زمین، برای درمان مشکلات خلقی استفاده می‌ شود؛ همچنین مصرف آن جهت سردرد با منشاء عصبی، ضعف حافظه و خستگی روحی مفید است.

دکتر علی زرگری در خصوص فواید این گیاه می ‌گوید: "وارنگ بو" یا "بادرنجبویه" در طب عوام برای مصارفی از قبیل رفع دل پیچه ی ناشی از نفخ و تقویت معده به کار می‌ رود و از مصارف اصلی و ویژگی ‌های خاص آن، آرام کردن اعصاب و تقویت قلب است.

این گیاه به اشکال مختلفی از قبیل اسانس، عصاره ی روغنی، روغن، پماد، کمپرس و دم کرده استفاده می شود. اسانس این گیاه در آرام کردن درد معده با منشاء عصبی، احساس چنگ زدگی در معده، تپش قلب، سردردهای یک طرفه، سرگیجه، عصبانیت، بی‌ خوابی، استفراغ های دوران بارداری، کم خونی دختران جوان، درد عصبی دندان و رفع تندخویی در دختران جوان و زنان بسیار مو ثر است.

برگ این گیاه، بهترین دارو برای کسی است که هنگام نگرانی و اضطراب ناراحتی معده پیدا می ‌کند.

دم کرده ی آن نیز جهت تهوع، مراحل اول سرماخوردگی، خستگی عصبی و افسردگی مفید است.

گفتنی است کمپرس، پماد و روغن حاصل از این گیاه جهت دفع حشرات و درمان زخم نیش آن ها و رفع تنش عصبی، از زمان ابن سینا تجویز شده است.

 

برگ زیتون؛ کاهش دهنده فشار خون

اثر کاهش دهندگی پُرفشاری خون در برگ زیتون و ماده ی اصلی آن در حیوانات آزمایشگاهی، کاملا به اثبات رسیده است. آزمایش های دیگری بر روی حیوانات نشان می دهد که قند خون را نیز کاهش می دهد.

از دیگر خواص برگ زیتون، اثرات ضد اسپاسم، آنتی اکسیدان، ضد میکروب، ضد ویروس تبخال، ضد قارچ، ضد آریتمی و گشاد کننده ی رگ های قلب می باشند.

همچنین خاصیت گشاد کنندگی رگ های آن در حیوانات آزمایشگاهی نیز به اثبات رسیده است.

برگ های جوان و مُسن، از نظر ترکیبات و خواص دارویی با هم مقایسه شده و تفاوتی بین آن ها وجود ندارد.

عوارض جانبی: تا کنون آثاری سمی، از برگ زیتون گزارش نشده است. با این حال گاهی ممکن است باعث دردهای معدی گردد. مصرف آن در افراد دارای دیابت ممکن است با کاهش قند خون صورت گیرد.

طریقه و مقدار مصرف: بر روی 7 تا 8 گرم خرد شده ی برگ، یک استکان آب ریخته و مدت 5 تا 10 دقیقه می جوشانیم؛ سپس صاف کرده و پس از سرد شدن میل می کنیم. این مقدار را می توان 3 یا 4 بار در روز تکرار کرد.

 

بومادران؛ بهبود دهنده سرماخوردگی

گیاه دارویی بومادران کاربردهای درمانی مختلفی دارد که از جمله خواص آن، در درمان سرماخوردگی مشاهده می‌ شود.

دکتر شمسعلی رضا زاده، رییس پژوهشکده گیاهان دارویی جهاد دانشگاهی درباره ی این گیاه می گوید: سرشاخه ‌های گلدار گیاه بومادران دارای ویژگی هایی همچون قابض بودن، معرق و ضد اسپاسم است و در درمان سرماخوردگی موثر است.

این گیاه همچنین به طور سنتی در درمان کولیک، هیستری، صرع، روماتیسم و پیشگیری از پیری زودرس پوست مفید است.

این گیاه بر فعالیت تنفسی نوتروفیل‌ های انسان اثر مهاری دارد که توجیه ‌کننده ی خاصیت ضد التهابی آن است. اثر ضد التهابی این گیاه با داروی ایندومتاسین قابل مقایسه است.

همچنین بومادران از زخم معده ی ناشی از ایندومتاسین و اتانل در موش صحرایی پیشگیری می ‌کند و باعث التیام زخم معده ناشی از اسید استیک در موش صحرایی شده است.

 

برگ گردو؛ ضد اسهال و مفید برای پوست

برگ گردو حاوی حدود 10 درصد تانن بوده و به همین دلیل دارای مزه ی گس و مایل به تلخ است. مواد مهم دیگر آن، ژوگلون و هیدروژوگلون هستند. ژوگلون، جسم ناپایداری است و به سرعت پلیمریزه شده و به رنگ قهوه ای و سیاه تبدیل می شود. ژوگلون بیشتر در برگ و پوست گردوی تازه وجود دارد و به تدریج از مقدار آن کم می شود و در برگ کهنه، میزان آن بسیار پایین است.

علت سیاه شدن دست در تماس با پوست و برگ گردوی تازه، ژوگلون و تغییرات شیمیایی مذکور است.

اثرات مهم:

پوست گردو دارای خاصیت قابض بوده و به دو صورت خارجی و داخلی(خوراکی) مصرف می شود. مصرف خارجی آن، به صورت دم کرده، پماد، ضماد و یا مرهم می باشد که دارای خاصیت التیام زخم، تسکین اگزما و عفونت های چرکی پوست است.

مصرف خوراکی آن، دارای خاصیت ضد اسهال می باشد.

اسانس برگ و ماده ی ژوگلون، دارای خاصیت ضد قارچ هستند.

در طب عوام، از برگ گردو به عنوان ضد کرم و تصفیه کننده ی خون استفاده می کنند.

یکی دیگر از خواص برگ گردو، کاهش قند خون به مقدار کم است.

طریقه و میزان مصرف:

تهیه دم کرده: بر روی حدود 2 گرم برگ خرد شده، یک لیوان آب سرد ریخته و تا حد جوش می رسانیم؛ سپس 5 تا 10 دقیقه بدون جوشیدن صبر می کنیم و محلول را صاف می کنیم و صاف شده را میل می کنیم. این مقدار مصرف می تواند تا سه بار در روز تکرار گردد. این جوشانده خوراکی می تواند به عنوان ضد اسهال و یا به طور موضعی برای تسکین مشکلات پوست نیز مصرف شود.

خاصیت دیگر برگ گردو، کاهش قند خون است که برای این منظور، می توان از جوشانده، 3 تا 7 گرم در روز(بهتر است در دو نوبت تقسیم شود) به طور خوراکی استفاده کرد.

برای تهیه ی محلول برای شست و شوی پوست: بر روی 5 گرم برگ خرد شده ی گردو، 200 میلی لیتر آب ریخته و برای مدت 5 دقیقه، جوشانده شود، سپس محلول را صاف نموده و پس از سرد شدن به طور موضعی مصرف می کنیم.

مهم ترین اثرات گزارش شده پوست و برگ گردو:

ضد درد، ضد کرم، ضد چسبندگی پلاکت ها، ضد میکروب، ضد سرطان، ضدسم، ضد ویروس تبخال، ضدورم، ضد اکسیدان، ضد رادیکال های آزاد، ضد عفونی کننده، ضد تومور، ضد ویروس، افزایش دهنده ی قوای جنسی، قابض، ضد کاندیدیا، هضم کننده، ادرار آور، ضد قارچ، به عنوان رنگ مو، بند آورنده ی خون ریزی، علف کش و حشره کش.

فرآوری: مریم مرادیان نیری

بخش تغذیه و سلامت

+ نوشته شده در  جمعه هفتم بهمن 1390ساعت 18:27  توسط گروه کادابر  | 

گیاهان دارویی


کمیت و کیفیت مواد موثر، و اثرات درمانی گیاهان دارویی مستقیما به زمان جمع آوری آن ها بستگی دارد. زمان مناسب جمع آوری، یک روز خشک و زمانی است که گیاه رسیده و حداکثر میزان مواد موثر در آن ایجاد شده باشد. در این شرایط پس از جمع آوری، باید به تندی آن ها را خشک نمود.


گیاهان خشک را باید دور از نور نگه داشت تا از اکسید شدن مواد آن و تبخیر شدن اسانس آن ها جلوگیری شود. هم چنین برای جلوگیری از کپک زدن باید در جای هوادار، خشک و گرم به خشک کردن آن ها پرداخت. خشک کردن گیاهان در زیر هودهای فن دار و اطاق های آفتاب گیر و دارای در باز کاملا مناسب است.

خشک کردن گیاهان در مقدار زیاد می تواند در یک باغچه یا زمینی که رطوبت نداشته باشد با کمک یک فن دارای قدرت کم صورت گیرد.

برای خشک کردن گیاهان هیچ گاه نباید از محیط گاراژ و نظایر آن استفاده نمود؛ چون بوی بنزین و دود، آن ها را خراب می کند.

در شرایط مناسب ذکر شده، گیاهان می توانند حداکثر به مدت یک هفته خشک شوند. مدت بیش از این باعث کاهش بوی گیاهان و کم رنگ شدن آن ها می شود.

درجه ی حرارت مناسب اطاق برای خشک کردن گیاهان بین 20 تا 32 درجه ی سانتیگراد می باشد. برای نگه داری گیاهان خشک شده باید از ظروف شیشه ای رنگی یا چینی دردار استفاده کرد. ظروف باید تمیز و خشک باشند و در آن ها محکم باشد تا از کپک زدن آن ها جلوگیری شود. در صورتی که ظروف شیشه ای رنگی نباشند، بهتر است آن ها را در کمدهای تاریک قرار داد. تاریخ خشک کردن گیاهان را باید با برچسب روی ظرف نگه داری آن ها یادداشت نمود؛ چون گیاهان خشک شده در شرایط مناسب بین 12 تا 18 ماه قابل مصرف هستند.

گل ها:

گل ها بعد از طلوع آفتاب وقتی که شبنم ها تبخیر می شوند جمع آوری می شوند؛ چون که شبنم باعث افزایش رطوبت و پوسیدگی می شود، بهترین زمان برای اکثر گل ها هنگامی است که کاملا باز می شوند. البته استثناء نیز وجود دارد؛ برای مثال در مواردی باید گل ها قبل از باز شدن کامل جمع آوری شوند، مانند گل های پیرتر که خاصیت حشره کشی دارند و باید زود جمع آوری شوند. گلبرگ ها چون به سرعت خراب می شوند باید آن ها را در یک سطح مانند سینی خشک نمود.

در مورد گل های ریز و کوچک مانند اسطوخودوس(لاواندار) مانند دانه ها عمل می کنیم؛ به این گونه که قبل از ریختن گل ها، از حدود 20 سانتی متر سرشاخه ی گلدار را جدا نموده و آن را به طرف پایین آویزان می کنیم.

در خشک کردن گیاهان باید دقت نمود که کلیه ی حشرات یا ناخالصی ها را جدا کنیم و گل ها را روی کاغذ خشک کن یا روزنامه خشک کنیم.

گل های خشک شده را باید در ظروف دربسته و چه بهتر که رنگی، بریزیم تا رطوبت، هوا و نور به آن آسیب نرساند. گل هایی را که دارای نهج(قسمت وسط) بزرگ می باشند باید بعد از جدا نمودن گل برگ ها، قسمت وسط را دور بیندازیم.

قسمت هوایی و برگ ها:

برگ های بزرگ مانند بابا آدم(بوردوک) رامی توان چید و به طور جداگانه خشک نمود؛ اما در برگ های کوچک مانند نعنا و باد رنجبویه، باید برگ را با ساقه خشک نمود.

برگ های خزان شونده(برگ ریز) را درست قبل از گل دادن باید چید و برگ گیاهان همیشه سبز مانند رزماری(اکلیل کوهی) را می توان در تمام طول سال چید.

در صورتی که کل قسمت هوایی مورد نیاز باشد، باید در نیمه ی گل دهی جمع آوری شوند تا در این زمان دارای ساقه، برگ، گل و دانه باشد.

برای خشک کردن می توان 8 تا 12 دسته ساقه ی برگ دار را با هم بسته و به سمت پایین آویزان نمود؛ سپس وقتی کاملا خشک شد و حالت شکنندگی پیدا کرد، آن ها را از ساقه جدا کرد. در صورتی که کلیه ی قسمت هوایی منظور باشد همه را با هم خرد کرده و در یک شیشه دردار و بهتر آن که رنگی باشد بریزیم.

 

پوست:

در فصل پاییز و قبل از این که صمغ ها و شیرابه ها آسیبی به پوست برسانند، پوست ها جمع آوری می شوند. هیچ گاه نباید به طور کامل پوست گیاهان را کند؛ مگر این که بخواهیم کل گیاه را به صورت تنتور دارویی استفاده کنیم. پوست را نباید با آب شست بلکه برای زدودن آلودگی های خارجی، حشرات و یا قارچ های پوست، باید این گونه مواد را از روی آن ها تمیز کرد؛ سپس آن ها را به قطعات کوچک 2 تا 3 سانتی متری تقسیم نمود و بر روی یک سطح مانند سینی خشک کرد.

میوه ها:

بهترین زمان جمع آوری میوه ها پس از رسیدن کامل و قبل از نرم شدن آن ها است. در غیر این صورت ضمن خشک شدن اثرات خود را از دست می دهند. میوه ها را باید در یک سطح قرار داد و پیوسته آن ها را پشت و رو کرد تا از کپک زدگی آن ها جلوگیری شود. در صورتی که میوه ها کپک داشته باشند باید آن ها را دور ریخت.

ریشه ها:

ریشه ها اکثرا در فصل پاییز و زمانی که قسمت هوایی گیاه در حال خشک شدن است جمع آوری می شوند. در بعضی گیاهان مانند گل قاصدک ریشه ی گیاه را باید در بهار جمع آوری نمود.

برای خشک کردن ریشه ها ابتدا باید آن ها را شست تا گرد و خاک و گل آن ها تمیز شود؛ سپس در صورت لزوم پوست آن ها را جدا نمود و در صورت درشت بودن، آن ها را به قطعات و قسمت های کوچک تری تقسیم کرد. البته این عمل بهتر است تا ریشه تازه و نرم است انجام شود؛ چون ریشه های خشک بسیار سخت شده و خرد کردن آن ها مشکل است.

تکه های خرد شده ی ریشه را باید در روی کاغذ خشک کن و بر روی یک سطح قرار داد و در محلی گرم یا اطاق آفتابی و یا در کنار پنجره ی آفتابی گذاشت تا خشک شوند.

دانه ها:

دانه ها را باید پس از رسیدن کامل جمع آوری کرد. اکثر دانه ها در فصل تابستان به طور کامل می رسند. چنان چه دانه های ریز و کوچک در روی سرشاخه قرار داشته باشند باید حدود 20 سانتی متر بالای ساقه را چید و به طرف پایین آویزان نمود تا خشک شوند. زیر ساقه باید کاغذ خشک کن قرار داد تا دانه هایی که خشک شده و می ریزند را جمع آوری نمود. چون دانه ها پس از رسیدن توسط پرندگان یا باد از بین می رود از این رو قبل از این باید آن ها را جمع آوری نمود. هم چنین دانه ها را نباید زیر نور مستقیم آفتاب خشک کرد.

پیازها:

بهترین زمان جمع آوری پیازها هنگامی است که قسمت هوایی کاملا خشک شود. البته در بعضی موارد مانند سیر قبل از پژمرده شدن کامل برگ ها به خاطر گم نشدن محل آن ها، باید به جمع آوری سریع آن ها پرداخت.

بخش تغذیه و سلامت


منبع: کتاب گیاهان دارویی و گیاه درمانی – تالیف دکتر محمدحسین صالحی سورمقی

+ نوشته شده در  جمعه هفتم بهمن 1390ساعت 18:24  توسط گروه کادابر  | 

بهره برداری از گیاهان دارویی خودرو و همچنین پرورش آنها بایستی متناسب با میزان احتیاجات سالانه یک ناحیه صورت گیرد، زیرا اگر بیش از حد مورد نیاز بهره برداری یا کشت شود، باعث می شود به علت عدم مصرف در انبارها باقی بماند و در نتیجه غالب آنها که حاوی اسانس می باشند، خواص درمانی خود را به خاطر از دست دادن اسانس از دست می دهند و تنها مخارج بیهوده ای صرف تهیه آنها می‌گردد.

تاریخچه

مسلماً اطلاعات مربوط به اثرات و خواص دارویی گیاهان از زمان های بسیار دور به تدریج به دست آمده و سینه به سینه منتقل گشته است . بر طبق سنگ نوشته ها و شواهد دیگر به نظر می رسد مصریان و چینیان در زمره اولین جمعیت های بشری بوده اند که فراتر از 27 قرن قبل از میلاد مسیح از گیاهان به عنوان دارو استفاده می کردند .

مردم یونان باستان خواص دارویی گیاهان را به خوبی می دانستند . بقراط حکیم بنیانگذار طب یونان قدیم و شاگرد وی ارسطو برای استفاده از گیاه در درمان بیماری ها ارزش زیادی قائل بودند . آنها علاوه بر استفاده از گیاهان یونان از گیاهان کشورهای دیگر نیز استفاده می کردند . بعد از اینان یکی از شاگردان ارسطو به نام تئوفراست مکتب درمان با گیاه را بنیانگذاری کرد . یعنی در درمان بیماری ها فقط از گیاهان استفاده می نمود. پس از آن دیوسکورید در قرن اول میلادی مجموعه ای از 600 گیاه دارویی با ذکر خواص درمانی هر یک را تهیه و به شکل کتابی درآورد که این کتاب بعدها سرآغاز بسیاری از مطالعات علمی در زمینه گیاهان مذکور گردید بطوریکه مثلاً جالینوس پزشک معروف یونانی در کارهای خود از کتاب دیوسکورید استفاده کرد .

در قرون هشتم تا دهم میلادی دانشمندان ایرانی ، ابوعلی سینا ، محمد زکریای رازی و دیگران به دانش درمان با گیاه رونق زیادی دادند و کتابهای چون قانون و الحادی را به رشته تحریر درآوردند . در قرن سیزدهم ابن بیطار مطالعات فراوانی در مورد خواص دارویی گیاهان انجام داد و خصوصیات بیش از 1400 گیاه دارویی را در کتابی که از خود به جای گذاشته یادآور شد .

پیشرفت اروپائیان در استفاده از گیاهان دارویی در قرن هفده و هجده ابعاد وسیعی یافت و از قرن نوزدهم کوشش های همه جانبه جهت استخراج مواد مؤثره از گیاهان دارویی ، تعیین معیار معین برای تجویز و مصرف آن شروع شد . و اکنون با در دست داشتن نتایج آزمایش ها و تحقیقات بسیار با کمال اطمینان می توان به تشریح علمی مزایای موجود در مواد مؤثره گیاهان دارویی در رابطه با انسان و حیوانات پرداخت.

جمع آوری و محصول برداری گیاهان دارویی

نکات لازم در بهره برداری گیاهان دارویی

تعداد گیاهانی که امروزه به عنوان گیاه دارویی مورد استفاده قرار می گیرد بسیار زیاد است ولی تنها عده ای از این گیاهان در فارماکوپه ها و کتب دارویی به عنوان گونه دارویی یا افیسینال ( officinal) قلمداد می شود و در بین این تعداد تنها گیاهانی که دارای اثر درمانی مهم هستند و یا مواد مؤثره خاصی دارند به علت مصارف زیادی که دارند بطور انبوه پرورش داده می شوند.

پرورش گونه های دیگر از این گیاهان که دارویی نیستند، چون در طب عوام مورد توجه است معمول می‌باشد .

بهره برداری از گیاهان دارویی خودرو و همچنین پرورش آنها بایستی متناسب با میزان احتیاجات سالانه یک ناحیه صورت گیرد، زیرا اگر بیش از حد مورد نیاز بهره برداری یا کشت شود، باعث می شود به علت عدم مصرف در انبارها باقی بماند و در نتیجه غالب آنها که حاوی اسانس می باشند، خواص درمانی خود را به خاطر از دست دادن اسانس از دست می دهند و تنها مخارج بیهوده ای صرف تهیه آنها می‌گردد.

بطور کلی در بهره برداری از گیاهان خودرو این نکات باید مورد توجه قرار گیرد :

الف ـ مطابق قوانین حفظ محیط زیست از هر گونه گیاهی باید در هر منطقه تعداد قابل ملاحظه و مشخصی موجود باشد. یعنی اگر تعداد پایه های یک گیاه در ناحیه ای کم باشد با جمع آوری آن جز زیان نتیجه ای حاصل نخواهد شد و از گسترش آن جلوگیری خواهد شد.

ب ـ اگر مکان وسیع و مجهزی برای خشک کردن گیاهان دارویی موجود نباشد هرگز نباید اقدام به جمع آوری مقدار زیادی از گیاهان گردد زیرا همیشه بعد از جمع آوری باید مقدمات خشک کردن فراهم شود تا حداکثر استفاده را از گیاهان به عمل آورد .

2 – بررسی و مطالعه گیاهان منطقه بهره برداری

منظور از بررسی گیاهان یک منطقه این نیست که تمامی گونه های گیاهی موجود در آن ناحیه مورد مطالعه قرار بگیرد زیرا این عمل مستلزم وقت زیاد و دانش گیاهشناسی است که تنها از عهدة عده محدودی از گیاهشناسان مجرب برمی آید.

بنابراین اطلاعات گیاهشناسی متخصصین مذکور باید در حدی باشد که تشخیص انواع دارویی از غیر دارویی برای آنها میسر باشد. در غیر اینصورت ممکن است به جای جمع آوری یک گونه دارویی گونه مشابه آن که فاقد اثر درمانی است یا حتی حاوی مواد سمی است جمع آوری شود

نکات فنی در جمع آوری و محصول برداری گیاهان دارویی

مواد متشکله اندامهای یک گیاه بسیار متفاوت است و تنها قسمتهای بخصوصی از گیاه برای تهیه دارو مورد استفاده قرار می گیرد. باید توجه داشت که میزان مواد مؤثر در اندامهای گیاه ثابت نیست و متناسب با کیفیت رشد گیاه تغییر می کند.. عوامل مهمی که در میزان مواد مؤثره و جمع آوری اندام دارویی مؤثر است عبارتند از:

1-3 ) زمان جمع آوری

جمع آوری گیاهان دارویی در زمانی که گیاه دارای حداکثر میزان مواد مؤثره است باید انجام گیرد زیرا میزان مواد مؤثره گیاه در طول سال و حتی در ساعات یک روز متغیر است.

به عنوان مثال کورم سورنجان در پاییز فاقد مواد تلخ و عاری از کلشی سین است و در عوض دارای مقادیر زیادی نشاسته می باشد، در صورتی که در فصل بهار و اوایل تابستان کورم گیاه دارای مزه تلخ و حداکثر مقدار ماده مؤثره کلشی سین بوده و جهت رفع نقرس جمع آوری می شود و یا در گیاه بذر البنج میزان آلکالوئید آن در فصل زمستان کمتر از تابستان می باشد و میوه شوکران که دارای 3 درصد آلکالوئید کونی این می باشد که در هنگام رسیدن میوه مقدارآن به 1 درصد می رسد.

در مورد اهمیت ساعات مختلف روز در امر جمع آوری گیاه، می توان برگهای گل انگشتانه را در نظر گرفت که مقدار گلیکوزید آن در بعدازظهر بیشتر از صبح می باشد و یا برگهای بید که میزان گلیکوزیدهای آن در روز بیشتر از ساعات شب می باشد. مثال قابل توجه دیگر در مورد خانواده سیب زمینی است که میزان آلکالوئیدهای آنها در هنگام صبح بیش از بعدازظهر است.

نکته مهم در مورد گیاهان اسانس دار این است که برداشت آنها باید در صبح زود انجام گیرد یعنی درست در زمانی که خورشید از روی برگها شبنم ها را خشک می‌کند چون در این زمان میزان اسانس بالا می باشد. در صورتیکه در طی روز بر اثر نور خورشید واکنش های شیمیایی در گیاه انجام می گیرد و مقدار اسانس کم خواهد شد.

علاوه بر این باید سعی شود که محصول برداری در یک روز صاف انجام گیرد

زمان برداشت اندامهای مختلف گیاهان داروئی

معمولاً به استثنای عده ای از گیاهان که محصول برداری آنها تابع شرایط خاصی می باشد، بقیه اندام ها را در مواقع زیر بهره برداری می نمایند :

a ) ریشه

اندامهای زیرزمینی به خصوص ریشه و ریزوم ها را بطور کلی در اوخر پائیز (زمان استراحت گیاه) محصول برداری می نمایند. ولی باید توجه داشت بهره برداری ریشه ها بر حسب گیاه یکساله، دو ساله و چند ساله فرق می‌کند:

ریشه و ریزوم گیاهان یکساله : قبل از گل دادن گیاه

ریشه و ریزوم گیاهان دو ساله : بعد از پایان رشد و نمو سال اول (در پائیز و اواخر زمستان)

ریشه و ریزوم گیاهان چند ساله یا دائمی هم در بهار قبل از رشد و نمو گیاه و هم در پاییز بعد از پایان رشد و نمو گیاه (در سال دوم به بعد)

در بهره برداری از ریشه گیاهان همواره باید توجه داشت که انواع سخت و چوبی شده یا تیره رنگ و فاسد و توخالی جمع آوری نشود.

ریشه درختان و درختچه های دارویی را در پاییز یا زمستان از زمین خارج می سازند.

معمولاً ریشه هایی که پوست آنها مصرف دارویی دارد باید زمانی که قسمت مرکزی ریشه رشد کرده و سخت شده است بهره برداری شود. بعلاوه بایستی ریشه گیاه در مرحله ای باشد که پوست آن رشد قابل ملاحظه ای پیدا نموده باشد تا جداکردن آن از قسمت سخت و چوبی شده به راحتی مقدور گردد.

بنابراین اگر برداشت ریشه ها و ریزوم ها زودتر از موعد انجام گیرد ریشه ها و ریزوم ها، گوشتی و اسفنجی شکل بوده و در اثر خشک شدن به سرعت خرد شده و کیفیت خود را از دست می دهند و اگر دیرتر جمع آوری شوند سخت و غیر قابل استفاده خواهند شد.

b ) پوست

پوست گیاهان دارویی را هم در بهار (قبل از شروع فعالیتهای گیاهی) و هم در پائیز برداشت می‌کنند. معمولاً پوست ریشه و ساقه های نسبتاً مسن ارزش بیشتری دارند.

پوست ریشه و ساقه گیاهان دارویی اگر دارای مواد رزینی باشد باید در بهار (یعنی هنگام شروع جریان شیره گیاهی) از قسمت میانی (چوبی) جداسازی شوند.

C ) پیاز

پیازها را در پائیز کمی پس از خاتمه گل دادن و ظاهر شدن میوه جمع آوری می‌نمایند.

d ) برگ

برگهای گیاهان علفی و یکساله را باید خیلی زود و قبل از اینکه برگهای آن پیر شود چید.

برگهای گیاهان دو ساله باید در سال دوم برداشت شود.

باید توجه کرد که محصول برداری باید در صبح و در هوای خشک و بدون شبنم انجام گیرد.

برگ درختان دارویی را از زمان ظاهر شدن گلها تا رسیدن کامل میوه بایستی چید.

برگ گیاهان اسانس دار در زمان گل دادن چیده می شود.

ساقه برگ دار گیاهان علفی پس از رشد کامل برگها و کمی قبل از شکفته شدن گلها چیده می‌شود.

برگهای بدون اسانس در صورتیکه دارای پهنک و برگ باشند را کمی قبل از ظاهر شدن گلها می‌چینند.

در مورد گیاهانی که در طول زمستان هم رشد می‌کنند می‌توان دو مرتبه محصول برداری کرد.

نکته مهم در مورد بعضی گیاهان یکساله مثل ریحان و گاوزبان اینکه نباید برگهای آن را تا نزدیک زمین محصول برداری نمود چون برگهای پایین مجدداً رشد نموده لذا می‌توان عمل محصول برداری را در طول تابستان چندین بار تکرار نمود.

e ) گل

قبل از باز شدن یعنی در زمانیکه عمل آمیزش در شرف انجام شدن است یا بلافاصله بعد از باز شدن در هنگام صبح بعد از تبخیر شبنم چیده می شود.

چند استثناء :

1 – بنفشه سه رنگ و بنفشه معطر باید پس از شکفتن کامل گل و درشرایط خاص محصول برداری شود.

2 – در برخی گیاهان مثل گل سرخ ، افسنطین ، انواع تمشک ، زالزالک به صورت غنچه یا شکفته برداشت می شوند.

3 – سر شاخه گلدار برخی گیاهان معطر و اسانس دار مثل آویشن، زوفا و ریحان وقتی گل در شرف شکفته شدن کامل می باشد برداشت می شود.

f ) میوه

میوه به دو صورت وجود دارد :

1 – آبدار : اگر به حالت تازه مصرف داشته باشد باید بعد از رسیدن کامل برداشت شود.

2 – خشک : قبل از خارج شدن دانه برداشت می شود.
و میوه های اسانس دار (رازیانه ، انیسون ، زیره و …) باید در پائیز به صورت کاملاً خشک برداشت شود به اینصورت که سر شاخه میوه دار را قطع کرده و بر روی پارچه تمیزی تکان می دهیم.

+ نوشته شده در  جمعه هفتم بهمن 1390ساعت 18:17  توسط گروه کادابر  | 

استان مازندران به دليل شرايط آب وهوايي مساعد و پوشش گياهي وسيع و دارا بودن بيش از يک ميليون و ۲۰۰ هزار هکتار مرتع و بيش از ۸۰۰ هزار هکتار جنگل، رويشگاه طبيعي و محل پرورش گونه هاي متنوع گياهان دارويي است .
 
بر اساس نتايج به دست آمده از ۸ هزارگونه گياهي شناسايي شده در ايران ۲ هزارگونه در مازندران وجود دارد و سالانه هزارو ۶۰۰ تن گياه دارويي در اين استان برداشت مي شود.
 
 متاسفانه در اين استان با وجود اين شرايط و ويژگي هاي منحصر به فرد، در زمينه گياهان دارويي از امکانات فرآوري مناسب برخوردار نيست و با فقدان بسته بندي مناسب مواجه است.
 
 يکي از توليدکنندگان گياهان دارويي، در استان مازندران در اين باره مي گويد: مازندران رويشگاه انواع گل وگياه دارويي مفيد و ضروري براي درمان انواع بيماري هاست به گونه اي که برخي از گياهان فقط در استان مازندران پرورش مي يابد.

 توليد گياهان دارويي شامل بومادران، موره، رازيانه، شيرين بيان، گل گاوزبان، آويشن، پونه و صدها گياه دارويي ديگر تنها گوشه اي از قابليت هاي مازندران در زمينه توليد گياهان دارويي محسوب مي شود که توجه نکردن به آن از طريق روش هاي صنعتي سبب مي شود از اين ظرفيت بسيار مهم و اساسي آن گونه که شايسته است استفاده نشود.

يکي از فعالان در زمينه بازرگاني گياهان دارويي در اين باره مي گويد: بر کسي پوشيده نيست که استان مازندران يکي از مراکز بسيار مهم در زمينه توليد گياهان دارويي در سطح کشور است اما تمامي مراحل کاشت تا برداشت اين محصول و مراحل فرآوري پس از برداشت آن به صورت سنتي انجام مي گيرد.

بي توجهي به توليد اين گياهان به صورت صنعتي و بسته بندي نامناسب و صادرات آن به صورت فله اي باعث شده است تا درآمد حاصل از آن براي توليدکنندگان و صادرکنندگان بسيار اندک باشد در حالي که همين توليدات در کشورهاي ديگر به صورت تجاري و با بسته بندي هاي شيک و زيبا و با نام کشورهاي واسطه با قيمت هاي بسيار بالا به بازارهاي جهاني عرضه مي شود.

توليدساليانه

مدير باغباني سازمان جهاد کشاورزي مازندران در اين باره مي گويد: سالانه حدود هزار و ۶۰۰ تن انواع گياهان دارويي در اراضي مستعد اين استان برداشت مي شود.

عادل صفايي مي افزايد: اين مقدار گياه دارويي از سطح حدود ۸۴۰ هکتار از اراضي واقع در ارتفاعات و مناطق کوهستاني و ميان بند استان مازندران برداشت مي شود. در برخي مناطق مازندران، گياهان دارويي به روش خودرو رويش دارند.

 

وي با اشاره به اين که گونه هاي گل محمدي، بيدمشک، باريجه، آويشن، پونه، هميشه بهار، مريم گلي، گل گاوزبان، بادرنجبويه، بابونه، رزماري، بومادران، گلپر، گزنه، سرخار گل و سنبل الطيب از مهم ترين گياهان دارويي قابل کشت در مازندران محسوب مي شود اضافه مي کند در سال هاي اخير توليد گياهان دارويي در مازندران جدي تر گرفته شده و سودآوري قابل توجهي داشته است.

مهم ترين مراکز کشت

وي مي افزايد: شهرستان هاي آمل، بابل، ساري، نکا، رامسر، سواد کوه، بهشهر و نوشهر از مناطق مهم کشت و توليد گياهان دارويي در مازندران مي باشند.

وي با اشاره به اين که متأسفانه همچنان فرآوري گياهان دارويي در استان مازندران به روش سنتي انجام مي شود مي افزايد: هم اکنون فقط يک کارخانه فرآوري گياهان دارويي در سلمانشهر در غرب مازندران وجود دارد که آن هم به صورت نيمه فعال است.

وي همچنين با بيان اين که اقدامات بسيار خوبي براي ايجاد صنايع تبديلي و فرآوري گياهان دارويي در ساير شهرستان هاي مازندران انجام شده است مي افزايد: تعدادي از متقاضيان دانش آموخته گرايش هاي مختلف کشاورزي، براي ايجاد صنايع فرآوري گياهان دارويي در شهرستان هاي استان در حال اخذ مجوزهاي لازم هستند.

رئيس بخش گياهان دارويي مرکز تحقيقات کشاورزي و منابع طبيعي مازندران در اين باره مي گويد: از ۸ هزار گونه گياه دارويي موجود در کشور تاکنون ۲ هزار گونه آن در استان مازندران شناسايي شدند.

محمداکبرزاده با اشاره به اين که پونه، آويشن، گل گاوزبان و سرخدار از مهم ترين گونه هاي گياهان دارويي مازندران به شمار مي روند مي افزايد: سالانه از ۸۴۰ هکتار از زمين هاي زير کشت گياهان دارويي استان مازندران هزار و ۶۰۰ تن گياه دارويي برداشت مي شود. وي با اشاره به رتبه چهارم استان مازندران در توليد گياهان دارويي در سطح کشور اضافه مي کند: فقدان بسته بندي مناسب و نبود بازار گياهان دارويي از مهم ترين مشکلات اين بخش در استان مازندران به شمار مي رود.

+ نوشته شده در  جمعه هفتم بهمن 1390ساعت 18:11  توسط گروه کادابر  | 

کاشت ، داشت ، برداشت

کاشت

کاشت شامل فرآیندهای مختلفی می‌باشد که رعایت فرآیندهای مورد نظر موفقیت در کاشت را در پی خواهد داشت این فرآیندها شامل :

  1. شخم و آماده سازی مکانیکی و فیزیکی
  2. بذرپاشی یا کاشت و استقرار اولیه گیاهان
  3. آبیاری و زهکشی یا مدیریت آب و هوا در خاک
  4. مصرف کود و نهاده‌های غذایی مورد نیاز گیاهان

پس تهیه فیزیکی خوب خاک جزء اولین عوامل مدیریت متناسب آن به شمار می رود، انتخاب و توالی گیاهان سازگار یا کشت تناوبی از جنبه‌های مهم دیگر هستند. مهمترین عملیات تهیه فیزیکی خاک توسط شخم صورت می گیرد.

شخم مشتمل بر عملیاتی است که منجر به زیرورو کردن، خرد کردن کلوخه‌ها و نرم کردن خاک می گردد. اهداف شخم عبارتند از :

  1. ایجاد شرایطی درخاک که جوانه زنی بذر، سبز شدن گیاهچه و توسعه ریشه را فراهم نماید.
  2. بالا بردن نفوذ پذیری خاک نسبت به هوا، حرارت، و رطوبت و ایجاد شرایط لازم برای ذخیره بیشتر آب در خاک
  3. فراهم کردن محیط مناسب برای فعالیت موجودات زنده و مفید خاک و از بین بردن موجودات رقابت کننده مثل علف‌های هرز، آفات و عوامل بیماری زا
  4. زیر خاک کردن بقایای گیاهی یا کودهای مختلف (آلی و معدنی) مورد مصرف با خاک مزرعه و به رو آوردن مواد غذایی موجود در خاک که در اثر شستشو به قسمتهای زیرین خاک منتقل و از دسترس گیاه خارج شده اند.

داشت

به کلیه عملیاتی که در فاصله جوانه زنی بذر تا برداشت محصول انجام می‌گیرد عملیات داشت گویند.

این عملیات، به عملیات آبیاری، تنک کردن، وجین کردن، سله شکنی، خاک دادن پای بوته‌ها، کود دادن، مبارزه با حشرات و آفات، کنترل آفات و بیماری‌ها، مبارزه با علف‌های هرز تقسیم بندی می‌شوند.

برداشت

پس از اتمام دوره رشد و نمو گیاه، هنگام برداشت محصول فرا می رسد.

البته گیاهان را همیشه پس از پایان دوره رشد و رسیدگی کامل برداشت نمی کنند و زمان برداشت موقعی خواهد بود که گیاه حداکثر ارزش کیفی و کمی را حاصل نموده و یا به عبارت دیگر مرحله رسیدن فیزیولوژیک فرا رسیده باشد.

چنانچه برداشت محصول دیرتر انجام شود و دقت کافی در طی عملیات برداشت صورت نگیرد معمولاً عملکرد محصول کاهش می یابد. پس از چیدن (برداشت) محصول نیز به علت ادامه برخی فعالیتهای حیاتی در اندام‌های برداشت شده مثل تنفس یا تبخیر آب چنانچه محصول در شرایط نامناسبی نگهداری یا انبار شود مقداری از مواد ذخیره (مواد آلی) خود را از دست خواهد داد وحتی ممکن است مورد حمله آفات انباری و برخی بیماریهای قارچی قرار گرفته کمیت و کیفیت محصول دچار نقصان شود.

+ نوشته شده در  دوشنبه سوم بهمن 1390ساعت 9:35  توسط گروه کادابر  |